1. Home
  2. Onderwerpen
  3. Techniek uitgelegd
  4. Wat is proof of work en hoe verschilt het van proof of stake?
Wat is proof of work en hoe verschilt het van proof of stake?

Wat is proof of work en hoe verschilt het van proof of stake?

8 min lezen

Een blockchain moet het ergens over eens worden. Welke transacties zijn geldig, wie mag het volgende blok toevoegen, en hoe voorkom je dat iemand sjoemelt? Precies daar komen Proof of Work en Proof of Stake in beeld.

Dit zijn twee manieren waarop een blockchain consensus bereikt, oftewel een methode om samen tot dezelfde waarheid te komen. Proof of Work doet dat met rekenkracht. Proof of Stake doet dat met crypto die als onderpand wordt vastgezet. Voor beginners lijken die termen al snel technisch, maar het basisverschil is goed te begrijpen.

Dit artikel is uitleg, geen financieel advies. Beleggen in crypto kent hoge risico’s, je kunt je inleg verliezen.

Wat is Proof of Work?

Proof of Work, vaak afgekort als PoW, is een methode waarmee een blockchain transacties controleert en nieuwe blokken toevoegt door computerkracht te gebruiken.

Je kunt het zien als een wedstrijd. Computers, ook wel miners genoemd, proberen een lastige cryptografische puzzel op te lossen. De eerste die dat lukt, mag een nieuw blok aan de blockchain toevoegen. Als beloning krijgt die miner nieuwe crypto en transactiekosten.

Bitcoin is het bekendste voorbeeld van een netwerk dat deze aanpak gebruikt. Ook Litecoin, Dogecoin, Bitcoin Cash en Ethereum Classic gebruiken dit systeem. Ethereum werkte vroeger ook met deze methode, tot de overstap in september 2022.

Hoe werkt Proof of Work in gewone taal?

Stel je een grote groep mensen voor die allemaal tegelijk een cijferslot proberen te kraken. Niemand weet vooraf de juiste combinatie. Wie hem als eerste vindt, wint.

Bij deze methode werkt het ongeveer zo:

Een miner zet computerkracht in om een cryptografische puzzel op te lossen. Dat is geen denkpuzzel zoals sudoku, maar een rekenopgave die veel pogingen kost.

De eerste miner die de oplossing vindt, mag het volgende blok toevoegen aan de keten.

Daarvoor ontvangt die partij een beloning. Die bestaat uit nieuwe munten en de transactiekosten die gebruikers hebben betaald.

De moeilijkheid van de puzzel wordt aangepast, zodat er in een consistent tempo nieuwe blokken bijkomen.

De beveiliging zit in de kosten. Wie het netwerk wil aanvallen, heeft enorme hoeveelheden rekenkracht en energie nodig. Dat maakt fraude op grote netwerken erg duur.

Wat is Proof of Stake?

Proof of Stake, of PoS, is een andere manier om transacties te valideren en blokken toe te voegen. In plaats van rekenkracht gebruiken deelnemers hun crypto als onderpand.

Die deelnemers heten validators. Zij zetten een hoeveelheid crypto vast, dit heet staken. Het protocol kiest vervolgens willekeurig een validator om een blok toe te voegen, vaak met meer kans voor wie meer heeft gestaket. De gekozen validator controleert transacties en voegt een nieuw blok toe. Daar staat een beloning tegenover, zoals transactiekosten en soms nieuwe munten.

Ethereum gebruikt sinds september 2022 deze methode. Andere bekende voorbeelden zijn Cardano, Solana, Polkadot en Algorand.

Hoe werkt Proof of Stake in gewone taal?

Denk aan een borgsom. Wie mee wil doen aan het beveiligen van het netwerk, moet eerst iets inleggen. Dat bedrag laat zien dat je belang hebt bij eerlijk gedrag.

In de praktijk gaat het zo:

Een validator zet crypto vast als onderpand.

Het netwerk kiest een validator om een blok toe te voegen. Dat gebeurt willekeurig, vaak met invloed van de grootte van de stake.

De validator valideert transacties en maakt een nieuw blok.

Als beloning ontvangt de validator transactiekosten en soms nieuwe munten.

Gedraagt een validator zich verkeerd, dan kan een deel van de gestakete crypto worden afgepakt. Dat heet slashing. Ook offline zijn of dubbel ondertekenen kan daaronder vallen.

De beveiliging komt hier dus niet vooral uit elektriciteit en hardware, maar uit een economische prikkel. Wie sjoemelt, riskeert geld te verliezen.

Het verschil tussen Proof of Work en Proof of Stake

Het belangrijkste verschil zit in de manier waarop een blockchain veiligheid organiseert.

Bij Proof of Work draait het om rekenkracht. Miners concurreren met computers om een puzzel als eerste op te lossen. Dat kost veel energie. Bitcoin verwerkt ongeveer 7 transacties per seconde, en het energieverbruik van dit model is hoog.

Bij Proof of Stake draait het om gestakete crypto. Validators zetten munten vast en worden geselecteerd om blokken toe te voegen. Deze aanpak is efficiënter. Transacties kunnen sneller en goedkoper zijn dan bij PoW. Bij Ethereum daalde het energieverbruik sinds de overstap met 99,98% ten opzichte van daarvoor.

Ook de kosten voor gebruikers verschillen vaak. Transactiekosten, ook wel gas fees genoemd, hangen af van het netwerk en de drukte. Toch geldt in het algemeen dat PoW hogere kosten kan hebben door lagere schaalbaarheid, terwijl PoS lagere kosten mogelijk maakt door hogere efficiëntie.

Waarom bestaan er twee systemen?

Er is geen perfecte oplossing die in alle situaties het beste is. Deze twee consensusmechanismen maken verschillende afwegingen.

Proof of Work wordt vaak gewaardeerd om de beveiliging die voortkomt uit hoge kosten voor aanvallers. Tegelijk krijgt het kritiek vanwege het hoge energieverbruik en de centralisatie van mining pools.

Proof of Stake wordt vaak gekozen vanwege hogere efficiëntie, lagere energiekosten en snellere, goedkopere transacties. Daar staan andere aandachtspunten tegenover, zoals het risico dat grote stakers meer invloed krijgen.

Een veelgemaakte misvatting is daarom dat de ene aanpak automatisch goed is en de andere slecht. Dat klopt niet. Beide modellen hebben voordelen, nadelen en risico’s.

Risico’s en kritiekpunten

Wie met crypto bezig is, krijgt niet alleen met techniek te maken, maar ook met risico.

Algemene risico’s zijn volatiliteit, hacks van exchanges of wallets, scams en het verlies van private keys. Een private key is de geheime toegangscode tot je crypto. Raak je die kwijt, dan kun je je munten ook kwijt zijn.

Bij Proof of Work wordt vaak gesproken over een 51% aanval. Dat betekent dat een aanvaller meer dan de helft van de totale rekenkracht controleert. Zo’n partij zou transacties kunnen terugdraaien of blokkeren, bijvoorbeeld bij double-spending. Op grote netwerken zoals Bitcoin is dat zeer kostbaar. Ethereum Classic kreeg in 2019 en 2020 te maken met 51% aanvallen.

Bij Proof of Stake is slashing een belangrijk risico voor validators. Wie zich misdraagt, of in sommige gevallen fouten maakt zoals offline zijn of dubbel ondertekenen, kan een deel van de stake verliezen. Daarnaast is er een centralisatierisico, omdat grote houders meer invloed kunnen krijgen. Historisch werd ook wel gesproken over het “nothing at stake”-probleem, maar dat is aangepakt met slashing.

Een korte blik op de geschiedenis

De basis van Proof of Work is ouder dan Bitcoin. Het idee gaat terug tot 1993, en Adam Back werkte het verder uit met Hashcash in 1997. Bitcoin, bedacht door Satoshi Nakamoto, paste dit model in 2008 en 2009 op grote schaal toe.

Proof of Stake verscheen later als praktische blockchain-oplossing. Peercoin was in 2012 de eerste implementatie, ontwikkeld door Sunny King en Scott Nadal.

Ethereum maakte een opvallende overstap van het ene model naar het andere. Tot 2022 gebruikte het netwerk Proof of Work. In september 2022 stapte Ethereum over op Proof of Stake, een verandering die bekendstaat als The Merge.

Hoe ga je hier als beginner verstandig mee om?

Voor de meeste mensen is het niet nodig om direct diep de techniek in te duiken. Wel helpt het om een paar basisregels aan te houden.

Doe eerst goed je eigen huiswerk naar een project en de technologie erachter. Begrijp dus niet alleen de naam van een munt, maar ook hoe het netwerk werkt.

Begin klein, met een bedrag dat je kunt missen. Dat haalt druk van de ketel en verkleint de kans op impulsieve fouten.

Gebruik een betrouwbare en gereguleerde exchange als je crypto koopt. Laat niet al je crypto op een handelsplatform staan als je het langer wilt bewaren. Voor langdurige opslag kan een hardware wallet verstandig zijn, een fysiek apparaatje dat je sleutels bewaart.

Wie wil staken, doet er goed aan ook de risico’s van staking te begrijpen. Denk aan slashing en aan de keuze van een validator.

Veel beginners gaan de mist in door FOMO, fear of missing out. Ze stappen te snel in, doen te weinig eigen onderzoek, delen hun seed phrase of private keys, of verwachten onrealistische rendementen.

Regelgeving en waarschuwingen

Europese regels zoals MiCA, voluit Markets in Crypto-Assets Regulation, richten zich op crypto-activa en dienstverleners. Ze zijn niet specifiek bedoeld voor consensusmechanismen zoals deze twee systemen.

De AFM waarschuwt wel voor de hoge risico’s van beleggen in crypto. Dat is een nuttige waarschuwing om serieus te nemen, zeker als je nog nieuw bent in deze wereld.

FAQ

Is Proof of Work hetzelfde als mining?

Bij deze methode hoort mining. Miners gebruiken computerkracht om cryptografische puzzels op te lossen en zo nieuwe blokken toe te voegen.

Is Proof of Stake milieuvriendelijker dan Proof of Work?

Deze aanpak gebruikt veel minder energie dan PoW. Bij Ethereum daalde het energieverbruik sinds de overstap met 99,98% vergeleken met daarvoor.

Welke blockchains gebruiken Proof of Work?

Bekende voorbeelden zijn Bitcoin, Litecoin, Dogecoin, Bitcoin Cash en Ethereum Classic. Ethereum gebruikte dit model tot september 2022.

Welke blockchains gebruiken Proof of Stake?

Voorbeelden zijn Ethereum sinds 2022, Cardano, Solana, Polkadot en Algorand.

Is staking risicovrij?

Nee. Validators kunnen bij wangedrag of fouten een deel van hun gestakete crypto verliezen via slashing. Ook centralisatie is een aandachtspunt.

Wat is het grootste verschil tussen Proof of Work en Proof of Stake?

Bij PoW beveiligen miners het netwerk met rekenkracht. Bij PoS doen validators dat door crypto als onderpand vast te zetten.